Niepowtarzalny styl, wyjątkowe teksty i poczucie humoru – to najbardziej charakterystyczne cechy ELEKTRYCZNYCH GITAR. Grupa powstała na początku lat 90-tych i od razu stała się jedną z bardziej rozpoznawalnych formacji „odrodzenia” polskiego rocka tamtej dekady. Z założenia mieli wykonywać przede wszystkim piosenki lidera - Kuby Sienkiewicza. Początkowo repertuar liczył kilkadziesiąt oryginalnych, a nieznanych szerzej utworów. Sienkiewicz już wcześniej wykonywał z gitarą piosenki zarówno własne, jak też innych autorów (m. in. Jacka Kleyffa, Karela Kryla, Jana Krzysztofa Kelusa, Stanisława Staszewskiego, Jacka Kaczmarskiego), miał za sobą epizod z muzyką reggae. Popularność grupy wzrosła jeszcze przed wydaniem płyty: piosenki "Włosy" i "Jestem z miasta" zawładnęły w 1991 roku antenami nowopowstałych warszawskich rozgłośni radiowych. Wkrótce zespół podpisał kontrakt i ukazała się płyta „Wielka radość”. Album okazał się przebojem 1992 roku. W 1993 powstała kolejna płyta - A ty co (1993) z przebojami "Dzieci", "Wyszków tonie", czy "Nie pij Piotrek". Z bardzo dobrym przyjęciem spotkały się albumy „Na krzywy ryj” (1997) i wydana w tym samym roku ścieżka dźwiękowa do filmu „Kiler” Juliusza Machulskiego. Kuba Sienkiewicz równocześnie nagrywał solowe płyty. W 2002 została wydana płyta z piosenkami i muzyką do filmu Jacka Bromskiego „Kariera Nikosia Dyzmy”. Ze zmianą wytwórni płytowej wiązało się również wydanie nowego krążka, który ukazał się jesienią 2006 roku. Album „Atomistyka” zawiera 15 piosenek, a utworem promującym album była kompozycja "Czasy Średnie". Kuba Sienkiewicz jest bardzo zajętym człowiekiem. Obowiązki artystyczne łączy bowiem z pracą zawodową – jest lekarzem. Udaje się mu jednak pogodzić te działalności ku zadowoleniu fanów i pacjentów…